Zwolennicy chemicznej kastracji pedofilów przekonują, że procedura nie ma nic wspólnego z interwencją chirurgiczną. Polegałaby ona na systematycznym wstrzykiwaniu odpowiedniego leku do organizmu pedofila, by powstrzymać jego popęd seksualny.

– Gdyby okazało się, że wobec osoby skazanej za pedofilię popełniono błąd i została ona uniewinniona, zastrzyki przestałyby być podawane – mówił deputowany Sprawiedliwej Rosji Anton Bieliakow, inicjator zmian.

Rosyjskie statystyki przestępstw popełnianych na dzieciach są przerażające. Codziennie ofiarami gwałtów w tym kraju pada 47 nieletnich.

W ciągu siedmiu lat liczba zarejestrowanych przestępstw popełnianych przez pedofilów wzrosła 30 razy. Jedna trzecia przestępstw popełnianych w Rosji to przestępstwa seksualne przeciwko dzieciom.

Poza kontrolą

O zaostrzaniu kar wobec pedofilów mówi się od lat. Pomysł z chemiczną kastracją popiera zarówno społeczeństwo, jak i politycy, w tym prezydent Dmitrij Miedwiediew.

Portale pisały, że deputowani Sprawiedliwiej Rosji przypomnieli o chemicznej kastracji po fali głośnych przestępstw. W kwietniu pod Wodami Mineralnymi w Kraju Stawropolskim znaleziono ciało zgwałconej ośmioletniej dziewczynki. Kilka dni wcześniej w Budionnowsku zatrzymano wypuszczonego na wolność pedofila, który wkradł się do szpitala i zgwałcił dziewięcioletnią dziewczynkę.

– Przepisy o chemicznej kastracji pedofilów muszą być przyjęte, ale najpierw trzeba znaleźć na to pieniądze. Kolejna istotna kwestia to ścisła kontrola przestępców, np. poprzez wprowadzenie systemu elektronicznych bransoletek, jaki istnieje w USA – mówi „Rz” Michaił Winogradow, szef Centrum Prawnej i Psychologicznej Pomocy w Moskwie. Dziś żadnej kontroli nie ma.

– Gdy w Rosji pedofil po odsiadce opuszcza więzienie, nikt nie sprawuje nad nim kontroli. Taki mężczyzna w każdej chwili może wejść do apteki i kupić preparat zwiększający potencję. Pamiętajmy, że takie pojęcie jak „były pedofil” po prostu nie istnieje – podkreśla Michaił Winogradow.

O kastracji jest coraz głośniej w Unii Europejskiej. Dziś, spośród wszystkich 27 państw, możliwa jest ona tylko w Czechach. I choć z tego powodu Czesi są krytykowani przez organizacje praw człowieka, od 2000 r. wykastrowano tu około 300 osób. W Czechach możliwa jest jednak kastracja chirurgiczna i właśnie to najbardziej nie podoba się przeciwnikom takiej kary. „Ona pozbawia te osoby zdolności prokreacyjnych” – napisała w krytycznym wobec czeskich praktyk raporcie raporcie Rada Europy.

Chemiczną kastrację pedofilów od kilku lat popiera szef polskiego rządu Donald Tusk. Jak sugerowało niedawno Ministerstwo Zdrowia, zabieg ten zacznie być stosowany wobec części pedofilów już w drugiej połowie bieżącego roku.

Źródło: RP.pl

Projekt ustawy trafił do parlamentu w 2008 roku. Był reakcją na sprawę 58-letniego mężczyzny, który zgwałcił 8-letnią dziewczynkę. Niestety, odnotowano później podobne przypadki, mimo instalowania systemów monitoringu i zwiększania liczby ochroniarzy, pilnujących szkoły.

W lutym br. 33-letni mężczyzna został skazany na karę śmierci za zgwałcenie i zamordowanie 13-letniej dziewczynki. Koreą Południową wstrząsnęła też zbrodnia 45-letniego mężczyzny, który porwał uczennicę szkoły podstawowej i zgwałcił ją w podziemiach kościoła.

Przyjęta przez parlament ustawa umożliwia sędziom skazywanie na chemiczną kastrację pełnoletnich osób, które dopuściły się pedofilii wobec małoletnich poniżej 16. roku życia i u których zdiagnozowane zostały zboczenia seksualne.

Korea Południowa jest pierwszym krajem w Azji, który uchwalił ustawę legalizującą chemiczną kastrację. Ustawa ma zacząć obowiązywać rok po podpisaniu jej przez prezydenta Li Miung Baka.

Źródło: Onet.pl

Niemiecki dziennik ten fenomen nazywa „przeżytkiem prawnym XIX wieku”. Wtedy we włoskim prawie karnym wiek uprawniający do współżycia seksualnego wynosił właśnie 12 lat. W 1929 roku podpisano tzw. traktaty laterańskie, kończące długi spór między papiestwem a władzami Włoch. Wtedy też Watykan przyjął włoski kodeks karny.

Od tej pory do kodeksu wprowadzano różne zmiany, np. zlikwidowano karę śmierci, ale artykuł dotyczący wieku przyzwolenia pozostał w niezmienionym kształcie, chociaż we Włoszech wiek ten podniesiono do 14 lat.

Kwestia wywołuje gorące spory wśród prawników. Niektórzy, jak np. profesor Manfred Nowak z Wiednia, uważają, że kościół rzymskokatolicki świadomie utrzymuje wiek przyzwolenia na tak niskim poziomie. Podobne przepisy obowiązują w innych krajach o silnej tradycji katolickiej – na Malcie czy w Hiszpanii. W tym ostatnim kraju, zaznacza gazeta, dopiero osiem lat temu podniesiono wiek przyzwolenia z 12 do 13 lat.

Kościół katolicki pogrążył się w kryzysie w wyniku ujawnienia licznych seksualnych skandali – przypomina niemiecki dziennik. Do wielu nadużyć, w Szwajcarii, Holandii, Austrii, Niemczech, USA czy Irlandii doszło wiele lat temu. Krytyki nie ustrzegł się także sam papież Benedykt XVI, któremu zarzucano, że nie podjął żadnych konkretnych kroków przeciwko księżom-pedofilom, gdy pełnił funkcję arcybiskupa Monachium. Watykan oficjalnie odrzuca wszystkie zarzuty.

23 kwietnia mieszkaniec amerykańskiego stanu Illinois złożył pozew przeciwko papieżowi. Mężczyzna, który w dzieciństwie był ofiarą duchownego-pedofila, żąda ukarania Benedykta XVI za ukrywanie przestępstw księży i domaga się odtajnienia archiwów Watykanu.

Źródło

Onet.pl

Decyzję o konieczności zablokowania popędu seksualnego poprzez aplikowanie określonych leków będzie podejmował sąd na pół roku przed spodziewanym opuszczeniem więzienia przez przestępcę.

- Leczenie będzie się odbywało w zakładzie zamkniętym albo w warunkach ambulatoryjnych. Wprowadzając tę zasadę, chcemy wyeliminować sytuację, w której przestępca wracałby do swojego procederu. Do tej pory pedofil po wyjściu z więzienia nie był w ogóle kontrolowany – wyjaśnia poseł PO Marek Wójcik.

Kolejna zmiana to uznanie zgwałcenia osoby nieletniej za zbrodnię, co oznacza, że czyn ten jest zagrożony pozbawieniem wolności od lat trzech, a nie dwóch jak dotąd.

Zaostrzenie polskiego prawa jest m.in. reakcją na dramat, jaki rozegrał się w Siemiatyczach, gdzie w 2008 roku sąd na zaledwie trzy miesiące skazał 45-letniego mężczyznę, który przez szereg lat więził i gwałcił swoją córkę. Dziewczyna urodziła mu dwójkę dzieci.

Do największej liczby tego typu przestępstw dochodzi w środowisku domowym. Dzieci są krzywdzone przez własnych ojców, wujków, konkubentów matek, które nie chcą wydawać sprawcy w ręce wymiaru sprawiedliwości. Skala zjawiska nie jest jednak dobrze rozpoznana, bo większość ofiar ze wstydu, ze strachu ukrywa prawdę.

Z policyjnych danych wynika jednak, że w okresie tylko trzech lat wstecz (2007-2009) przestępstwami o charakterze seksualnym zostało pokrzywdzonych ponad 29 tys. osób, a wśród nich było prawie 25 tys. małoletnich. Sprawcy tych przestępstw nie pozostają bezkarni; w 2007 r. policjanci wykryli 89,1 proc. tych przestępstw, w 2008 r. – 88 proc., a w ubiegłym roku – 90,6 proc.

Co ważne, zarzuty popełnienia przestępstw o charakterze seksualnym w 2007 r. usłyszało 2947 podejrzanych, w 2008 – 2,8 tys., natomiast w 2009 r. – 2794 osób. Nie są to więc czyny pozostające bez kary. O pedofilii mówi się i pisze coraz więcej. Fundacja Kidprotect.pl. prowadzi najstarszy w Polsce hotline umożliwiający internautom zgłaszanie przypadków wykorzystywania seksualnego dzieci, tak w internecie, jak i poza nim, oraz pornografii dziecięcej.

Fundacja współpracuje też z ośrodkami prowadzącymi terapię pedofilów. Na stronie Pedofil.pl każdy, kto chce się leczyć, może znaleźć informacje, jak skorzystać z porad terapeutów oraz zdobyć podstawową wiedzę na temat sposobów leczenia.

Źródło:

PolskaTimes.pl

Według obecnych zapisów kodeksu karnego, przedawnienie takich przestępstw nie może nastąpić przed upływem pięciu lat od ukończenia przez pokrzywdzonego 18 lat. Jednak w ocenie Michalaka, który w lutym skierował w tej sprawie list do ministra sprawiedliwości, „każda ofiara przestępstwa seksualnego inaczej przeżywa swoją krzywdę”. „Wiele ofiar molestowania seksualnego dopiero po wielu latach, już jako osoby dorosłe, pozwala sobie na odczuwanie krzywdy i podejmuje walkę o ukaranie sprawcy” – napisał.

„W związku z powyższym zwracam się (…) z prośbą o rozważenie, czy nie byłoby zasadnym wpisanie przestępstw seksualnych przeciwko małoletnim do katalogu przestępstw, (…) co do których nie stosuje się instytucji przedawnienia” – zaproponował Michalak.

Agnieszka Paterek z biura RPD tłumacząc pomysł zmiany zaznaczyła, że „w badaniach wykazano wielokrotnie, że ofiara przestępstwa nawet po kilkunastu latach uświadamia sobie krzywdę i daje przyzwolenie do tego, żeby dociekać prawdy”. – Pozwoliłoby to ludziom, którzy stali się ofiarami w dzieciństwie, aby ich sprawa zgodnie z prawdą została oceniona przez wymiar sprawiedliwości – powiedziała o pomyśle zmiany.

Minister sprawiedliwości Krzysztof Kwiatkowski poinformował, że resort „kompleksowo” odpowie na tę propozycję. – Mogę zadeklarować, że będziemy chcieli jak najszybciej na tę propozycję odpowiedzieć. Prace dotyczące analizy zmian przepisów w tym zakresie w ministerstwie już trwają – zaznaczył Kwiatkowski.

W swym liście do ministra RPD przytoczył dane Komendy Głównej Policji. Wynika z nich, że w latach 2007-2009 w wyniku przestępstw o charakterze seksualnym zostało pokrzywdzonych 29 146 osób. Wśród nich ponad 24 tys. to małoletni.

Źródło:

Newsweek.pl

Marcin Bosacki: Czy wypuszczenie Polańskiego z więzienia do aresztu domowego może opóźnić ekstradycję do USA?

Laurie Levenson: To nic nie zmienia w jego sytuacji prawnej, ale może spowodować, że proces ekstradycji będzie dłuższy. Bo Polańskiemu jeszcze bardziej będzie na jego przedłużaniu zależeć. W domu w Alpach mieszka się przyjemniej niż w więzieniu w Kalifornii… W sumie prawdopodobieństwo wydania Polańskiego przez Szwajcarię jest nadal takie same, ale od decyzji dzieli nas teraz wiele miesięcy, może nawet lat.

Prawnicy Polańskiego zażądają w przyszłym tygodniu w sądzie apelacyjnym w Kalifornii, by ten odrzucił zarzuty przeciw reżyserowi z powodu błędów prawnych, m.in. tego, że sędzia był w 1978 r. uprzedzony do reżysera. Mają szansę na powodzenie?

- Myślę, że będzie o to bardzo trudno. A nawet gdyby prawnicy Polańskiego w sądzie apelacyjnym wygrali, nie będzie to oznaczać końca sprawy – wróci ona do sądu pierwszej instancji, który rozpatrywał sprawę ponad 30 lat temu. To on zdecyduje więc o losie Polańskiego.

Jak wysoki grozi reżyserowi wyrok? Czy na decyzje sądu może mieć wpływ to, że ofiara Polańskiego sprzed 30 lat wzywa dziś, by już go nie ścigać?

- Jej wniosek będzie miał najwyżej minimalny wpływ na sąd, jeśli w ogóle jakikolwiek. W prawie amerykańskim przestępstwo jest czynem przeciw całemu społeczeństwu, nie tylko przeciw ofierze. Ofiara nie ma żadnej kontroli nad przebiegiem procesu.

Wysoki wyrok wobec Polańskiego, o którym się czasem spekuluje, byłby możliwy tylko wówczas, gdyby wrócono do zarzutów gwałtu [w tej chwili Polański ma zarzut "niezgodnego z prawem stosunku seksualnego", do czego przyznał się podczas ugody z sądem w 1978 r.]. Nie sądzę, by to było realne. Myślę, że Polański może zostać skazany na maksimum dwa lata więzienia.

Do tej pory porzuceni mężczyźni bezkarnie wrzucali do sieci roznegliżowane zdjęcia byłych partnerek lub kolportowali wcześniej nagrane filmy ze wspólnych intymnych sytuacji. Do sieci wyciekały też nagrania z ukrytych kamer np. w solariach. Dla kobiet oznaczało to tylko wstyd i bezradność, bo do obrony pozostawał im długi proces cywilny, który też nie blokował hulania zdjęć w internecie.

Przełomem była sprawa 24-letniej dziewczyny. Gdy po kilku latach związku odeszła od starszego chłopaka, ten ją pobił. A po tygodniu zaczęła dostawać maile z filmem, na którym uprawiają seks. Nagrał ją potajemnie a film trafił do sieci. Prokuratura stwierdziła, że nic nie może zrobić, bo na taki rodzaj zemsty nie ma paragrafu. Dziewczynie pomogli jednak posłowie z Łodzi zgłaszając propozycje zmian w prawie (cyberprzemoc będzie ścigana na wniosek ofiary). Rząd rok temu dopisał to do gotowego już pakietu dużej nowelizacji prawa karnego przygotowanego przez zespół prof. Andrzeja Zolla. Pakiet przeszedł już przez Sejm i teraz trafi do podpisu przez prezydenta. Jeśli Lech Kaczyński szybko zaakceptuje nowelizację, to przed najbliższymi wakacjami sporo się zmieni w naszych prawach:

- Rozszerzone zostanie prawo do tzw. obrony koniecznej. Gdy ktoś nas zaatakuje i go zranimy pod wpływem strachu nie będzie to przestępstwo – prokuratura umorzy sprawę.

- Drobni przestępcy zamiast siedzieć bezczynnie w celi będą kierowani na prace społeczne. Rząd zaproponuje ulgi finansowe dla firm i samorządów, które zatrudnią ich do pracy.

- Zaostrzone będą sankcje dla pedofilów. Policja będzie mogła przeglądać ich maile oraz podsłuchiwać rozmowy, bowiem już nie tylko seks i molestowania z nieletnim będzie przestępstwem, ale nawet próba umówienia się na randkę w internecie z osobą poniżej 15 lat. Skazani za pedofilię i seks kazirodczy będą też przymusowo leczeni lekami obniżającymi popęd seksualny.

- Nowością są też kary dwóch lat więzienia za produkcję i kolportowanie – również w internecie – pamiątek faszystowskich, dzieł Hitlera. Do tej pory Polska była zapleczem z fabryczkami takich pamiątek dla fanów nazizmu w Niemczech. Teraz takie „gadżety” będzie można wykorzystywać bp. w celach naukowych, do prywatnych kolekcji lub przez artystów. Ten przepis to pomysł PiS, który wymógł na Sejmie by zakaz objął też symbole komunistyczne, na co SLD zapowiedział, że ten zakaz zaskarży to do Trybunału Konstytucyjnego.

- Poprawi się sytuacja ofiar przestępstw. Na proces karny będą mogły wynająć radcę prawnego (a nie jak dziś tylko adwokata) oraz domagać się od sprawcy na jednym procesie nie tylko odszkodowania za straty ale też zadośćuczynienia za krzywdę moralną. O prawach ofiar obowiązkowo mają pouczać prokuratorzy.

Wyroki odsiaduje dziś 1,1 tysiąca skazanych za gwałty na dzieciach. „Około 130 z tej grupy to zdiagnozowani pedofile, wszyscy są objęci terapią behawioralną” – mówi „Rzeczpospolitej” rzeczniczka Służby Więziennej Luiza Sałapa.

Co się dzieje, kiedy taki skazany wychodzi na wolność? Kto o tym wie i czy ktokolwiek tropi jego dalsze kroki? „Oprócz policji możemy poinformować ofiarę przestępcy seksualnego i na tym możliwości się kończą” – przyznaje Waldemar Rosik-Rosikowski, kierownik działu penitencjarnego więzienia w Oleśnicy, jednego z siedmiu zakładów prowadzących terapię dla pedofilów.

Wprawdzie sądy mają możliwość orzekania dalszej izolacji lub leczenia w ośrodku zamkniętym. Ale uwaga – to dotyczy tylko skazanych po 2005 roku, bo wtedy wprowadzono do kodeksu ten przepis. Wobec wcześniej skazanych pedofilów nie ma on zastosowania. Ilu skazano przed 2005 r.? „Aż 93 osoby” – informuje rzecznikczka Służby Więziennej.

Ale sądy w ogóle bardzo niechętnie stosują ten paragraf. Z danych Ministerstwa Sprawiedliwości wynika, że umożliwiający dalszą izolację lub przymusowe leczenie art. 95 kodeksu karnego w 2008 roku w całej Polsce zastosowano tylko dwa razy. Podobnie było rok wcześniej. W obydwu orzeczono umieszczenie w zakładzie zamkniętym.

W niedzielę strażnicy znaleźli dewianta Dietera Krombacha (74 l.) pod sądem w alzackim Mulhouse. Dzięki temu pedofila może w końcu spotka kara.

Sprawa zaczęła się 24 lata temu. Wtedy Kalinka z Francji pojechała w odwiedziny do matki mieszkającej w Niemczech ze swoim drugim mężem Diterem, kardiologiem.

Bezwzględny ojczym najpierw zgwałcił dziewczynkę, a potem podał jej silne toksyczne substancje, po których dziecko zmarło. Sąd w Paryżu skazał Krombacha na 15 lat więzienia, ale Niemcy odmówiły ekstradycji mordercy, twierdząc, że sprawa nie jest jasna. Właśnie dlatego zdesperowany ojciec postanowił wymierzyć sprawiedliwość na własną rękę. Andre Bamberski już został aresztowany za zlecenie porwania. Ale nie żałuje swojej decyzji. Do aresztu trafił też Krombach, przeciwko któremu zostanie wszczęty nowy proces.

Zmiany dotyczą terapii farmakologicznej pedofilów, o której dyskutowano już od roku. Przymusowemu leczeniu będą musieli się poddać sprawcy przemocy seksualnej na dzieciach poniżej 15. roku życia oraz dopuszczający się kazirodztwa. Gwałt na dzieciach poniżej 15 lat będzie uznany za czyn zbrodniczy, skutkujący karą od trzech lat więzienia. Nie będzie już także legalnej „dobrej pedofilii”, czyli przekonywania, że kontakty seksualne z dziećmi nie muszą ich krzywdzić. Dwa lata więzienia będą grozić za składanie przez Internet małoletniemu propozycji seksualnych, nawet trzy za nawiązywanie kontaktu z osobą małoletnią przy użyciu groźby za pośrednictwem Internetu w celach pedofilskich.

Czy zmiany wystarczą, aby zapewnić ochronę dzieciom i spokój ich opiekunom? Gorąco popieram inicjatywę posłów oraz wprowadzone zaostrzenia Kodeksu Karnego.  Z pewnością przyczynią się one do spadku przestępczości na dzieciach. Zaostrzenia są jednak bardziej początkiem pozytywnego trendu w kierunku zapewnienia bezpieczeństwa dzieciom, niż rewolucyjną zmianą. – mówi Jakub Śpiewak, prezes Fundacji Kidprotect.pl, zajmującej się ochroną dzieci przed zagrożeniami takimi, jak pedofilia i przestępstwa seksualne wobec dzieci w Internecie. Co zatem można zrobić dla bezpieczeństwa dzieci? Zdaniem Jakuba Śpiewaka, wprowadzić całkowity zakaz posiadania materiałów pornograficznych z udziałem dzieci w wieku 15 – 18 lat na własny użytek, a wiek ochronny podnieść do 16 lat. Równie ważne stają się punkty dotyczące uprawnień funkcjonariuszy policji do działań operacyjnych skierowanych przeciwko pedofilom. Policja powinna móc stosować pewne narzędzia ułatwiające namierzanie sprawców, jak np. prowokacja potencjalnego pedofila przez funkcjonariusza policji udającego dziecko. Najważniejsza jest prewencja, szybkie reagowanie i eliminowanie sytuacji potencjalnie niebezpiecznych, a takich zmian jeszcze nie przewidziano. Mam nadzieję, że i na ten temat prowadzone będą dyskusje. – mówi Jakub Śpiewak. Tylko takie zmiany zagwarantują widoczny spadek przestępczości seksualnej wobec dzieci.

O konieczności leczenia pedofila, czyli zablokowaniu popędu seksualnego, będzie decydował sąd na sześć miesięcy przed przewidywanym warunkowym zwolnieniem lub przed wykonaniem kary. W przypadku gwałtu na osobie poniżej 15. roku życia lub osobie najbliższej, umieszczenie w zakładzie zamkniętym lub skierowanie na chemiczną kastrację ma być obligatoryjne.

Uchwalona dziś przez Sejm tzw. duża nowelizacja kodeksów wprowadza zmiany w kilku kodeskach, m.in: karnym, postępowania karnego i karnym wykonawczym. Były to projekty rządowe oraz poselskie, autorstwa posłów PiS i Lewicy.

Nowela przewiduje również zaostrzenie odpowiedzialności karnej za przestępstwa przeciwko wolności seksualnej i obyczajności popełniane wobec osób poniżej 15. roku życia (gwałt pedofilski) lub członków najbliżej rodziny (gwałt kazirodczy). Zakłada uznanie gwałtu na takich osobach za zbrodnię, za co grozi kara od trzech lat więzienia.

Posłowie przegłosowali też karanie propagowania tzw. dobrej pedofilii – czyli przekonywania, że kontakty seksualne z dziećmi nie muszą ich krzywdzić. Czyn taki będzie zagrożony karą do dwóch lat więzienia. Taką samą karą będzie zagrożone składanie przez internet małoletniemu propozycji seksualnych. Natomiast za nawiązywanie kontaktu z osobą małoletnią przy użyciu groźby za pośrednictwem internetu w celach pedofilskich grozić będzie kara pozbawienia wolności do lat trzech.

Nowela wprowadza też m.in. zakaz potajemnego utrwalania i rozpowszechniania w internecie nagich wizerunków osób lub przebiegu kontaktów seksualnych. Za utrwalanie takich treści z udziałem pokrzywdzonego, a bez jego zgody, przewidziano karę od trzech miesięcy do pięciu lat więzienia.

Według nowego, uchwalonego w kwietniu aktu o przeciwdziałaniu pornografii dziecięcej, filipińskie władze mają prawo ścigać nie tylko tych, którzy produkują lub posiadają prawdziwą, twardą dziecięcą pornografię, zmuszając dzieci do grania w filmach, ale także tych, którzy takową pornografię propagują poprzez komiks lub inne formy działalności nie obrazujące prawdziwego dziecka.

Nowe prawo zrównuje pornograficzne komiksy z filmami i fotografiami. Za posiadanie takiego komiksu przewiduje się karę grzywny w wysokości 500 tysięcy peso i do 12 lat więzienia.

Podobną strategię przyjęły władze Nowej Zelandii. Powołana do walki z dziecięcą pornografią w internecie, specjalna jednostka policji Online Child Exploitation Across New Zealand (OCEANZ) zajmuje się nie tylko tradycyjnymi przestępstwami, ale i ściganiem fanów pornografii komiksowej. Inspektor Peter Pilley przyznał w rozmowie z czasopismem Computerworld, że na podstawie prawa przeciwko dziecięcej pornografii oskarżono już trzy osoby posiadające pornograficzne komiksy.

W styczniu dyskusja na temat zakazania pornografii dziecięcej w komiksie rozgorzała w Wielkiej Brytanii. Jeżeli proponowane przez władzę prawo wejdzie w życie, komiksowa pornografia zostanie zakazana na Wyspach jeszcze w maju.

Komiksowa pornografia to dla wielu przeciwników pornografii i obrońców praw dziecka problem trudny do rozwiązania. Z jednej strony bowiem niewątpliwie propaguje złe wzorce, często obrazując najgorsze zboczenia i zwyrodnienia, nierzadko wykorzystując do tego postacie dziecięce i zwierzęce. Z drugiej jednak strony rysunek komiksowy nie jest fotografią i nie może być traktowany jako namacalny dowód popełnienia przestępstwa, gdyż do jego powstania nie jest potrzebne prawdziwe dziecko. Rysunek nie wymaga wykorzystywania ofiary, może powstać jedynie w świadomości twórcy, nie czyniąc nikomu krzywdy. Ograniczanie więc twórców zabraniając im rysować akty seksualne z postaciami dziecięcymi zderza się zazwyczaj z podstawowym dla społeczeństw demokratycznych prawem do wolności wypowiedzi. Jeżeli – argumentują obrońcy twórców – podczas rysowania komiksu nie krzywdzi się dziecka, to dlaczego ograniczać artyście prawo do wolności wypowiedzi?

Dyskusja ta dotyczy przede wszystkim japońskich komiksów pornograficznych — hentai. To one najchętniej sięgają po postacie dziecięce — bardzo często są to wręcz bohaterki popularnych animowanych seriali dla dzieci (swoje wersje tylko dla dorosłych mają takie serie jak Sailor Moon, Dragon Ball, Neon Genesis Evangelion czy Card Captor Sakura). W wielu hentai dziecięcy bohaterowie angażowani są w sceny pełne przemocy, wulgarnego seksu i kazirodztwa.

Japończycy bronią jednak takich komiksów tłumacząc, że ich społeczeństwo przesiąknięte jest inną mentalnością niż społeczeństwa zachodnie. Dla przeciętnego mieszkańca Kraju Kwitnącej Wiśni granica pomiędzy fikcyjnym światem komiksu, a rzeczywistością jest bardzo wyraźna, dlatego groźba przeniesienia zachowań prezentowanych przez bohaterów komiksowych do rzeczywistości jest minimalna.

Jednak w ostatnich latach japoński komiks i animacja, manga i anime, zdobyły sobie niezwykłą popularność na całym świecie. Wraz z nimi rozprzestrzeniła się także moda na pornograficzne komiksy hentai.

źródło: Wirtualna Polska

Szanowny Panie Premierze!

Jako organizacje pozarządowe na co dzień spotykamy się z problematyką krzywdzenia dzieci. Przemoc w jej ekstremalnych formach spotyka się z ogólnym społecznym potępieniem. Panuje jednak przyzwolenie na stosowanie kar cielesnych wobec dzieci. Wielokrotnie słyszeliśmy o tym, że „pupa nie szklanka, nie zbije się”. Niestety, nawet osoby publiczne zajmujące się prawami obywatelskimi i prawami dzieci wyrażały akceptację dla „klapsów dawanych z miłości”.

Uważamy, że każda przemoc wobec dziecka jest zła. Każdy klaps boli, rani godność dziecka, uczy przemocy i jest formą krzywdzenia o długofalowych następstwach emocjonalnych, a nierzadko także fizycznych. Dlatego żaden klaps nie jest usprawiedliwiony. Każdy stanowi porażkę rodzica.

Cieszyliśmy się, gdy w maju 2008 roku Pan Premier zapowiedział wprowadzenie do polskiego prawa całkowitego zakazu stosowania kar fizycznych wobec dzieci. Optymizmem napawało nas wyrażone przez Pana Premiera stanowisko, iż prawo to powinno dawać jasny sygnał, że nie wolno bić dzieci, a zmianom legislacyjnym powinny towarzyszyć działania edukacyjne, pokazujące, jak można wychować dziecko bez przemocy. Nie chodzi przecież o to, by zamykać rodziców do więzienia, ale by dać im jasny sygnał i pomoc.

Z niepokojem i smutkiem śledzimy kolejne informacje na temat prac nad zmianami w prawie dotyczącym bicia dzieci. Najpierw dowiedzieliśmy się, iż Minister Sprawiedliwości RP jest przeciwny wprowadzeniu zakazu bicia dzieci. Przed paroma dniami media poinformowały o nowym projekcie zapisu, który budzi poważne wątpliwości interpretacyjne.

Jak zdefiniować cierpienie fizyczne lub psychiczne? Jak określić granicę, poza którą następuje naruszenie godności małoletniego? Czy klaps narusza godność? Wielu rodziców może uznać, że nie. Czy „lekki”, według rodzica, klaps powoduje cierpienie, czy nie? Przede wszystkim zaproponowany zapis nie daje jasnego, jednoznacznego przekazu, jaki Pan Premier zawarł w swej wypowiedzi: „Nie można bić dzieci. Koniec kropka.”

Zwracamy się więc do Pana Premiera z gorącą prośbą i apelem o powrót do pierwotnego stanowiska z maja 2008 roku. Prosimy, by Pan Premier swoim autorytetem wsparł wprowadzenie jednoznacznego zakazu bicia dzieci w polskim prawie.

Z wyrazami szacunku,

Porozumienie „Dzieci Pod Ochroną” w składzie:

1. Komitet Ochrony Praw Dziecka
2. Fundacja Kidprotect.pl
3. ABCXXI „Cała Polska czyta dzieciom”

oraz:

1. Centrum Edukacji Obywatelskiej
2. Fundacja Bullerbyn na Rzecz Wspólnoty Dzieci i Dorosłych
3. Fundacja Dzieci Niczyje
4. Fundacja “IKA” im. Iki Szpakowskiej
5. Fundacja MaMa
6. Fundacja “Miłość Dla Wszystkich”
7. Fundacja ,,Pomoc Kobietom i Dzieciom”
8. Fundacja Pomóż Dorosnąć
9. Fundacja Rozwoju Dzieci im. Jana Amosa Komeńskiego
10. Fundacja SERCE — Europejskie Centrum Przyjaźni Dziecięcej
11. Krajowe Centrum Kompetencji
12. Międzynarodowa Kapituła Orderu Uśmiechu
13. Ogólnopolskie Pogotowie dla Ofiar Przemocy w Rodzinie „Niebieska Linia” IPZ
14. Ogólnopolskie Pogotowie dla Ofiar Przemocy w Rodzinie “Niebieska Linia” PARPA
15. Ośrodek Interwencji Kryzysowej RN PKPS
16. Polski Komitet Pomocy Dzieciom
17. Specjalistyczny Ośrodek Poradnictwa Rodzinnego i Interwencji Kryzysowej w Łukowie
18. Stowarzyszenie na Rzecz Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie “Niebieska Linia”