Według obecnych zapisów kodeksu karnego, przedawnienie takich przestępstw nie może nastąpić przed upływem pięciu lat od ukończenia przez pokrzywdzonego 18 lat. Jednak w ocenie Michalaka, który w lutym skierował w tej sprawie list do ministra sprawiedliwości, „każda ofiara przestępstwa seksualnego inaczej przeżywa swoją krzywdę”. „Wiele ofiar molestowania seksualnego dopiero po wielu latach, już jako osoby dorosłe, pozwala sobie na odczuwanie krzywdy i podejmuje walkę o ukaranie sprawcy” – napisał.

„W związku z powyższym zwracam się (…) z prośbą o rozważenie, czy nie byłoby zasadnym wpisanie przestępstw seksualnych przeciwko małoletnim do katalogu przestępstw, (…) co do których nie stosuje się instytucji przedawnienia” – zaproponował Michalak.

Agnieszka Paterek z biura RPD tłumacząc pomysł zmiany zaznaczyła, że „w badaniach wykazano wielokrotnie, że ofiara przestępstwa nawet po kilkunastu latach uświadamia sobie krzywdę i daje przyzwolenie do tego, żeby dociekać prawdy”. – Pozwoliłoby to ludziom, którzy stali się ofiarami w dzieciństwie, aby ich sprawa zgodnie z prawdą została oceniona przez wymiar sprawiedliwości – powiedziała o pomyśle zmiany.

Minister sprawiedliwości Krzysztof Kwiatkowski poinformował, że resort „kompleksowo” odpowie na tę propozycję. – Mogę zadeklarować, że będziemy chcieli jak najszybciej na tę propozycję odpowiedzieć. Prace dotyczące analizy zmian przepisów w tym zakresie w ministerstwie już trwają – zaznaczył Kwiatkowski.

W swym liście do ministra RPD przytoczył dane Komendy Głównej Policji. Wynika z nich, że w latach 2007-2009 w wyniku przestępstw o charakterze seksualnym zostało pokrzywdzonych 29 146 osób. Wśród nich ponad 24 tys. to małoletni.

Źródło:

Newsweek.pl

Wyroki odsiaduje dziś 1,1 tysiąca skazanych za gwałty na dzieciach. „Około 130 z tej grupy to zdiagnozowani pedofile, wszyscy są objęci terapią behawioralną” – mówi „Rzeczpospolitej” rzeczniczka Służby Więziennej Luiza Sałapa.

Co się dzieje, kiedy taki skazany wychodzi na wolność? Kto o tym wie i czy ktokolwiek tropi jego dalsze kroki? „Oprócz policji możemy poinformować ofiarę przestępcy seksualnego i na tym możliwości się kończą” – przyznaje Waldemar Rosik-Rosikowski, kierownik działu penitencjarnego więzienia w Oleśnicy, jednego z siedmiu zakładów prowadzących terapię dla pedofilów.

Wprawdzie sądy mają możliwość orzekania dalszej izolacji lub leczenia w ośrodku zamkniętym. Ale uwaga – to dotyczy tylko skazanych po 2005 roku, bo wtedy wprowadzono do kodeksu ten przepis. Wobec wcześniej skazanych pedofilów nie ma on zastosowania. Ilu skazano przed 2005 r.? „Aż 93 osoby” – informuje rzecznikczka Służby Więziennej.

Ale sądy w ogóle bardzo niechętnie stosują ten paragraf. Z danych Ministerstwa Sprawiedliwości wynika, że umożliwiający dalszą izolację lub przymusowe leczenie art. 95 kodeksu karnego w 2008 roku w całej Polsce zastosowano tylko dwa razy. Podobnie było rok wcześniej. W obydwu orzeczono umieszczenie w zakładzie zamkniętym.

Zaobrączkowani zostaną głównie pijani rowerzyści, osoby skazane za niepłacenie alimentów, a także za inne tzw. drobne przestępstwa. Nie będzie to dotyczyć natomiast pedofilów ani osób skazanych za bicie i dręczenie rodziny. Może być w tej grupie skazany, który na przykład miał jakiekolwiek zaniedbania w tym zakresie, ale nie był agresorem, nie był sprawcą ostrej przemocy domowej – podkreśla Paweł Nasiłowski.

W grę nie wchodzą również recydywiści.

Na obrączki mogą liczyć tylko skazani odbywający kary do roku więzienia i po odsiedzeniu sześciu miesięcy. Decyzję będzie podejmował sąd penitencjarny na wniosek skazanego. Obszar pierwszego etapu obrączkowania więźniów obejmie teren podległy warszawskiej apelacji.