W oświadczeniu na stronie internetowej kierownictwo Partii miłości braterskiej, wolności i różnorodności – opowiadającej się za zalegalizowaniem dziecięcej pornografii i seksu z dziećmi od 12. roku życia – napisało, że „zbyt mało osób podpisało deklarację wymaganą do przystąpienia do wyborów”. Zgodnie z prawem PNVD potrzebowała 570 podpisów.

Patria pedofilów została stworzona w 2006 roku. Wywołało to oburzenie w Holandii i na świecie. Złożono nawet pozew do sądu o rozwiązanie partii, jednak bezskutecznie – sąd odrzucił wniosek.

Źródło:

Onet.pl

Janne Geraets chciał zostać misjonarzem. Dlatego poszedł do prowadzonej przez ojców salezjanów szkoły z internatem przy klasztorze w ‘s-Heerenbergu. Pewnego wieczoru w 1964 r. 12-letniego wówczas chłopca zwabił ksiądz wykładowca. – Ksiądz rozpiął rozporek i siłą wsadził do środka moją rękę. Byłem całkowicie zdezorientowany – opowiedział dziennikarzom 57-letni dziś Geraets.

Ksiądz wzywał chłopca do swego pokoju regularnie. Geraets był molestowany seksualnie na różne sposoby, za każdym razem ksiądz dawał mu rozgrzeszenie. Geraets próbował powstrzymać kapłana, ale szybko zorientował się, że nie on jeden w internacie miał taki problem. Księży, którzy wieczorami wzywali do siebie chłopców, było według niego więcej.

Wyznania wychowanka katolickiej szkoły zostały ujawnione w weekend przez dziennik „NRC Handlesblad” i holenderskie radio. Artykuł uruchomił lawinę. Do wczoraj podobne przypadki molestowania czy gwałtów ze strony księży i zakonników zgłosiło dziesięć kolejnych osób. Wszystkie miały miejsce w latach 60. i 70. w różnych katolickich szkołach i instytucjach. W szkole salezjanów w ‘s-Heerenbergu molestowało nieletnich co najmniej trzech księży.

Ofiarami księży pedofilów padli nie tylko chłopcy. „NRC Handelsblad” przytacza wyznania Leonie Cramwinckel-Bloch. W grudniu 1970 r. miała 15 lat, kiedy molestował ją uczący w świeckiej szkole salezjanin z klasztoru w ‘s-Heerenbergu. Choć napaści powtarzały się, dziewczyna nie pisnęła o tym słowa. – Dziś, patrząc wstecz, jestem zaskoczona, jak łatwo mu to przychodziło i jak bardzo był pewien siebie – opowiada.

Skandal pedofilski w holenderskim Kościele wygląda skromnie w porównaniu ze skandalami w USA czy Irlandii, gdzie powstały specjalne komisje badające przestępstwa księży, a diecezje bankrutowały, wypłacając ofiarom gigantyczne odszkodowania. Ma jednak z nimi jedną cechę wspólną – władze kościelne robiły wszystko, by zatuszować problem.

- Holenderscy biskupi przyjęli tę samą zasadę co w innych krajach: walka z nadużyciami seksualnymi nie była dla nich priorytetem – tłumaczy „NRC Handelsblad” Yvo van Kuijck. W latach 90. van Kuijck stanął na czele niezależnej komisji badającej molestowanie nieletnich w instytucjach kościelnych. Zebrał ponad 300 zgłoszeń, ale dwa lata temu zrezygnował na znak protestu przeciw opieszałości Kościoła.

Tym razem przełożony holenderskich salezjanów wszczął oficjalne śledztwo w sprawie wydarzeń w ‘s-Heerenbergu. Dziś holenderscy biskupi mają rozmawiać o tym, czy rozszerzyć je na inne kościelne zakony i instytucje. Decyzja ma zapaść do najbliższego wtorku.

Choć Holandia tradycyjnie uchodzi za kraj protestancki, katolicy stali się tam na przestrzeni ostatnich dekad największą grupą wyznaniową. Obecnie w 16-mln kraju jest 4,3 mln katolików.

źródło:

Śledztwo w tej sprawie toczyło się od stycznia. Dowody zebrano szybko. Kiedy w końcu policji udało się zapukać do mieszkania 27-latka, zabezpieczono w nim komputer, laptop, płyty DVD i CD-R, aparat cyfrowy oraz kilkaset zdjęć pornograficznych z dziećmi od 10 do 15 roku życia. Grozi mu od sześciu miesięcy do ośmiu lat pozbawienia wolności. W czwartek wydawało się, że mężczyzna spędzi w areszcie najbliższe trzy miesiące, ale gdański sąd go wypuścił.

- Będziemy na pewno składać zażalenie w tej sprawie – mówi Teresa Rutkowska-Szmydyńska, prokurator rejonowy w Pruszczu Gdańskim. Nie kryje oburzenia decyzją sądu i dodaje, że śledztwo jest rozwojowe i kolejne zarzuty lub zatrzymania w sprawie są prawdopodobne.

Sąd jednak całą sytuację widzi inaczej. – Prokuratura wskazała na dwie podstawy zastosowania aresztu: wysokość grożącej kary i miejsce zamieszkania w Holandii. W ocenie sądu, pierwsza przesłanka nie została spełniona, druga uzasadniała zastosowanie aresztu – mówi sędzia Rafał Terlecki, rzecznik Sądu Okręgowego w Gdańsku. – W związku z tym jednak że podejrzany przyznał się do winy, złożył obszerne wyjaśnienia i nie kwestionował żadnych ustaleń prokuratury, sąd uznał, że możliwe jest zastąpienie aresztu poręczeniem majątkowym.

27-latek wpłacił wczoraj 8 tys. zł i wyszedł na wolność.

Dane holenderskich pedofilów, którzy już odbyli karę więzienia lub wciąż przebywają za kratami, zamieściła organizacja Stopkindersex. Jej strona stopkindersex.webs.com zaczęła działać w piątek. Organizacja, która walczy z przemocą seksualną wobec dzieci, umieściła ją na amerykańskim serwerze, bo holenderskie prawo zabrania ujawniania danych osób skazanych. – Chcemy chronić dzieci. Wyręczamy w tym rząd oraz sądy, które karzą jednego pedofila na stu. Większość ludzi uczy się na błędach, ale pedofile ciągle popełniają te same i pozostają na wolności – mówi „Rz” Yvonne van Hertum ze Stopkindersex.

Informacja o istnieniu strony szybko obiegła Holandię. Setki osób zaczęły sprawdzać, czy ich sąsiad nie jest pedofilem. Z powodu przeciążenia serwis trzeba było chwilowo zamknąć. Pedofile odczuli to na własnej skórze. W sobotę w miasteczku Landgraaf ktoś powybijał szyby w mieszkaniu jednego z nich. Inny odebrał kilka telefonów, w których ktoś groził mu śmiercią. – W żadnym wypadku nie zachęcamy do przemocy. – tłumaczy pani van Hertum.

Jak wynika z sondażu przeprowadzonego w styczniu, 37 proc. Holendrów uważa, że zdjęcia i dane pedofilów trzeba publikować w Internecie. Aż 70 proc. chciałoby, by informacje o gwałcicielach dzieci były przekazywane firmom sprzedającym lub wynajmującym mieszkania.

Jednak pomysł ujawniania danych przestępców seksualnych nie podoba się rządowi ani zwłaszcza holenderskiej partii Dobroczynność, Wolność i Różnorodność, znanej jako ugrupowanie pedofilów.

– Nie każdy chce znaleźć swoje zdjęcie i dane osobowe w Internecie. Chodzi też o rodziny tych ludzi. Chcemy ochronić ich przed przemocą, dlatego złożyliśmy oficjalne zawiadomienie na policję – powiedział „Rz” Marthijn Uittenbogaard, jeden z kilkunastu członków ugrupowania.

Holenderskie Ministerstwo Sprawiedliwości nazwało ujawnienie danych czynem wielce niepożądanym. Prawnicy twierdzą zaś, że może ono wywołać więcej szkody niż pożytku i utrudnić integrację byłych skazańców ze społeczeństwem. – Na stronie zauważyłem osobę, któ- ra za pedofilię została skazana 21 lat temu. Nieprawdopodobne, by wciąż była groźna dla społeczeństwa – mówił Radiu Holenderskiemu Anton van Kalmthout, profesor prawa kryminalnego z Tilburg University.

Wielu rodziców to nie przekona. To dzięki nim w USA można dziś ujawniać (np. szkołom) dane pedofilów. To efekt głośnego morderstwa siedmioletniej Megan Kanki, którą w 1994 roku zabił sąsiad pedofil. Rodzice zebrali wtedy ponad 400 tysięcy podpisów. W rezultacie władze nakazały rejestrację wszystkich oprawców dzieci.

Taki rejestr istnieje też m.in. w Wielkiej Brytanii. To, czy sąsiad nie jest pedofilem można sprawdzić na policji. Zgodnie z polskim prawem, dane osób mogą być upublicznione, tylko jeśli zezwoli na to sąd. – Sądzę, że rejestr pedofilów nie sprawdziłby się w Polsce. Znam przypadek osoby, która stworzyła w Internecie podobny spis i umieściła tam nazwiska swoich wrogów – wyjaśnia Jakub Śpiewak z fundacji Kidprotect.pl.

E-mail z tą wiadomością został następnie przesłany policji w Leicestershire, gdzie mieszkają rodzice Madeleine – Kate i Gerry McCannowie. Trafił też do detektywów w Portugalii. Według dziennika „Daily Mail” 6 tygodni krążył mail z tą informacją, zanim zapoznali się z nim detektywi zajmujący się tą sprawą w Portugalii.

Cytowane źródło poinformowało, że Madeleine zrobiono zdjęcie w czasie wakacji spędzanych z rodziną w kurorcie Praia da Luz, na południu Portugalii, a następnie przekazano je komuś w Belgii. Wtedy zapadła decyzja o uprowadzeniu dziewczynki, co nastąpiło trzy dni później – 3 maja 2007 roku.

[ad#336x280]

Rzeczniczka Scotland Yardu potwierdziła otrzymanie takiej informacji, ale nie chciała wypowiedzieć się na temat tożsamości źródła, jego wiarygodności czy tego, jak poważnie potraktowano te doniesienia.

„Wątek belgijski” w sprawie zaginięcia Madeleine pojawił się już wcześniej. Dwie kobiety twierdziły, że widziały dziewczynkę w sąsiedniej Holandii i w tramwaju w Brukseli.

W zeszłym miesiącu portugalska policja z powodu braku dowodów umorzyła śledztwo w sprawie zniknięcia Madeleine. W toku dochodzenia za podejrzane uznano trzy osoby: rodziców Madeleine i Roberta Murata, mieszkańca nadmorskiego kurortu, gdzie zaginęło dziecko. Nie znaleziono jednak dowodów, by postawić im zarzuty.

Portugalska policja przypuszczała, że Madeleine przypadkowo zginęła, a jej rodzice w zmowie z przyjaciółmi pozbyli się ciała. Ci jednak zdecydowanie zaprzeczali takiej wersji i twierdzili, że córka mogła zostać uprowadzona przez gang porywaczy dzieci. W zeszłym tygodniu policja ujawniła tysiące stron materiałów ze śledztwa.