Ważne zmiany prawne

Wysłąno 25. maj, 2010 przez Jakub Śpiewak w Artykuły o pedofilii

• Pornografia bez zgody występującego
  

Kodeks karny Art. 191a.

§ 1. Kto utrwala wizerunek nagiej osoby lub osoby w trakcie czynności seksualnej, używając w tym celu wobec niej przemocy, groźby bezprawnej lub podstępu, albo wizerunek nagiej osoby lub osoby w trakcie czynności seksualnej bez jej zgody rozpowszechnia, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

§ 2. Ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego.

Karalne staje się utwalanie z użyciem przemocy, groźby bezprawnej lub podstępu treści pornograficznych lub wizerunku nagiej osoby oraz rozpowszechnianie takich treści bez zgody. Grozi za to od 3 miesięcy do 5 lat więzienia. (Art. 191a §1 KK) W praktyce oznacza to, że karalne jest np. wykonanie zdjęć lub nakręcenie filmu pornograficznego z użyciem przemocy, groźby lub podstępu, nawet jeśli materiały te nie zostaną upublicznione. Karalne jest również upublicznienie tego rodzaju materiałów, jeśli występująca w nich osoba wyraziła zgodę na ich utrwalenie, ale nie wyrażała zgody na rozpowszechnienie. Zgoda taka nie może być domniemana, a przestępstwo to jest ścigane na wniosek pokrzywdzonego.

• Zgwałcenie kwalifikowane

Kodeks karny Art. 197 § 3

Jeżeli sprawca dopuszcza się zgwałcenia:
1) wspólnie z inną osobą,
2) wobec małoletniego poniżej lat 15,
3) wobec wstępnego, zstępnego, przysposobionego, przysposabiającego, brata lub siostry, podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3.

Gwałt zbiorowy, gwałt na osobie poniżej lat 15 oraz zgwałcenie innego członka rodziny stają się zbrodnią, czyli nie można orzec za nie kary mniejszej niż 3 lata pozbawienia wolności.

• Uwodzenie dzieci

Kodeks karny Art. 200a.

§ 1. Kto w celu popełnienia przestępstwa określonego w art. 197 § 3 pkt 2 lub art. 200, jak również produkowania lub utrwalania treści pornograficznych, za pośrednictwem systemu teleinformatycznego lub sieci telekomunikacyjnej nawiązuje kontakt z małoletnim poniżej lat 15, zmierzając, za pomocą wprowadzenia go w błąd, wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania sytuacji albo przy użyciu groźby bezprawnej, do spotkania z nim, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

§ 2. Kto za pośrednictwem systemu teleinformatycznego lub sieci telekomunikacyjnej małoletniemu poniżej lat 15 składa propozycję obcowania płciowego, poddania się lub wykonania innej czynności seksualnej lub udziału w produkowaniu lub utrwalaniu treści pornograficznych, i zmierza do jej realizacji, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

W kodeksie karnym pojawia się zupełnie nowy rodzaj przestępstwa. Karze będzie podlegać osoba, która np. za pośrednictwem internetu albo telefonii komórkowej nawiązuje kontakt z dzieckiem poniżej lat 15 i działając w celu popełnienia przestępstwa zgwałcenia, molestowania seksualnego lub produkowania i utrwalania pornografii dziecięcej podejmuje działania zmierzające do spotkania lub realizacji tego celu w innej formie. Do tej pory policja mogła podejmować działania tylko wtedy, gdy doszło do molestowania seksualnego dziecka, nowe prawo pozwala jej zareagować, zanim dziecko zostanie skrzywdzone. Co ważne – policja otrzymuje uprawnienia do stosowania działań operacyjnych w takich sprawach.

• Pochwalanie pedofilii

Kodeks karny Art. 200b.

Kto publicznie propaguje lub pochwala zachowania o charakterze pedofilskim, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

W kodeksie karnym pojawia się nowy typ przestępstwa, jakim jest publiczne (a więc np. w środkach masowego przekazu, w internecie, w trakcie zgromadzeń publicznych) pochwalanie lub propagowanie zachowań o charakterze pedofilskim. Oznacza to na przykład, że wszelkie strony www, na których pojawiały się wypowiedzi, sugerujące, iż obcowanie płciowe z dziećmi jest zjawiskiem pozytywnym, stają się nielegalne.

• Terapia sprawców

Kodeks karny Art. 95a

§ 1. Skazując sprawcę na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania za przestępstwo skierowane przeciwko wolności seksualnej, popełnione w zwiazku z zaburzeniami preferencji seksualnych, sąd może orzec umieszczenie sprawcy, po odbyciu tej kary, w zakładzie zamkniętym albo skierowanie go na leczenie ambulatoryjne, w celu przeprowadzenia terapii farmakologicznej lub psychoterapii, zmierzających do zapobieżenia ponownemu popełnieniu takiego przestępstwa, w tym w szczególności poprzez obniżenie zaburzonego popędu seksualnego sprawcy. Terapii farmakologicznej nie stosuje się, jeżeli jej przeprowadzenie spowodowałoby niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia skazanego.

§1a. Sąd orzeka umieszczenie sprawcy, o którym mowa w § 1, skazanego za przestępstwo określone w art. 197 § 3 pkt 2 lub 3 w zakładzie zamkniętym albo skierowanie go na leczenie ambulatoryjne.

§ 2. W okresie do 6 miesięcy przed przewidywanym warunkowym zwolnieniem lub przed wykonaniem kary sąd ustala:
1) potrzebę i sposób wykonywania orzeczonego środka, o którym mowa w § 1,
2) sposób wykonywania orzeczonego środka, o którym mowa w § 1a.

W przypadku skazania za przestępstwo na tle seksualnym i zdiagnozowaniu, że sprawca ma zaburzenia preferencji seksualnych, sprawca ten może zostać skierowany przez sąd, na przymusowe leczenie po odbyciu kary. W zależności od potrzeb leczenie może odbywać się w zakładzie zamkniętym lub ambulatoryjnie. Obejmuje ono psychoterapię oraz terapię farmakologiczną polegającą na podawaniu leków, które, najczęściej poprzez regulację poziomu hormonów, obniżają poziom popędu seksualnego. Na 6 miesięcy przed końcem odbywania kary sąd podejmuje decyzję o skierowaniu na przymusowe leczenie ambulatoryjne lub w zakładzie zamkniętym, już po odbyciu kary.